.jpg)
زنــدگی خــــوب اســت که گیــری دلبـــری نکـــو
تــــا فـــروشــی هـــر دو جــهان بــر یـک تـار مــو
خنده اش عشق است و روح است و جان است
رویــــــش آمیــــــــز هــــــر دو جــــــهان اســــت
چـــــون نگـــــاهش یــک سو ، روی ماهـش بر او
تـــاب سنبل بــــوی گـــــــل دارد ایـــــن گـــیسو
یـــک نگـــاه یـــار من ، میـــبرد صــبر و قــــرار من
کـــــند شکـــار دل و جـــان مــن ، مثــال شیر نر
دیــــدم چشـــم مســـت یـــار ، روی مهوش نگار
بــــا خـــود بـــرده دل و دیـــنم ، نمـــوده چنـــینم
به راجر ایبرت این اتهام را وارد می کنند که نمیتواند خوب صحبت کند. در جواب این عده ایبرت میگوید: "راستش من بیشتر به وبلاگم وابسته م. صدای من در آن جا سالم است و دیوانه وار مینویسم تا همین را ثابت کنم. آدم ها، غریبه ها من را می بینند و قضاوت های شتاب زده می کنند. می دانم که خودم هم گاهی همین کار را کرده ام. شاید ذات بشر همین است. دوست فلج من می گفت گاهی دلش میخواهد فریاد بزند که «آهای! یه آدم اینجا نشسته!»"
بله از بهمن 86 تا بهمن 91... می شود 5 سال... فردا اینجا 5ساله خواهد شد و زندگی خوب است که گیری دلبری نکو...
.
.
پی.اس۱: "من ِاو" همان "ساکن صحرای سکوت" است...
پی.اس۲: دانلود"زندگی" با صدای علیرضا قربانی...
پی.اس۳: تیتر، عنوان کتابی ست از احمد اخوت...